Happy new year, of toch niet

Gepubliceerd op 6 februari 2026 om 12:52

Nou het heeft even geduurd maar hier is dan eindelijk de tweede blog. Ondertussen ben ik begonnen aan een cursus bijen houden bij de vrije universiteit in Rotterdam. Ik ben al heel lang gefascineerd door bijen en hoe ze samen leven. Ik vind bijen dan ook de perfecte spiegel voor de mens. 

Toevallig heb ik afgelopen januari ook eens opgezocht waar onze nieuwjaars traditie nou precies vandaan komt. Blijkt dus dat we vroeger altijd leefde volgen het ritme van de natuur. In de winter was de natuur stil en wij ook. In vroegere kalenders telde de winter niet eens echt mee, en startte het nieuwe jaar zodra de natuur uit de winter ontwaakte en de nieuwe gewassen de grond in moesten.  Een jaar telde ook 13 maanden en een maand was 28 dagen. Pas in 1700 zijn we de kalender gaan gebruiken hoe we die nu kennen, de gregoriaanse kalender. Met 12 maanden en een schrikkeljaar. 1 januari als start van het jaar kwam al uit het romeinse rijk en was een makkelijke voor belasting, schulden en contracten. En die goede voornemens en vuurwerk op 1 januari? Dat is gewoon goede marketing eigenlijk. En daar spelen vandaag de dag bedrijven heel goed op in natuurlijk. 

Natuurlijk gezien is midden in de winter starten aan goede voornemens totaal onlogisch, en gedoemd te mislukken. Het is koud de dagen zijn kort, de winter vraagt om rust en terug trekken, samen komen. Later tegen de lente beginnen we ons langzaam voor te bereiden op het nieuwe jaar en dat voelen we ook als de dagen weer langer worden en de natuur ontwaakt. Toen ik dat allemaal aan het uitzoeken was kwam ik ook equinox tegen, een moment dat al duizenden jaren bestaat en nog steeds in bv Iran gevierd wordt als Nowruz. Dat is ongeveer 20 maart, de dag dat de dag en nacht even lang zijn en vanaf die dag zullen de dagen dus langer dan de nachten zijn. Als we dan toch een datum moeten prikken voor het nieuwe jaar, vind ik dat wel de beste start van het nieuwe jaar.

Maar weer even terug naar de bijen, die trekken zich dus ook in de winter terug met hun volk. Ze overleven de winter dus ook als volk als het goed gaat, zelfs in de koudste landen. Omdat ze de hele zomer hard aan hun voorraad hebben gewerkt hoeven ze in de winter er niet meer op uit en leven ze van wat ze opgeslagen hebben aan honing. Als het kouder wordt kruipen ze allemaal om de koningin tegen elkaar aan, en spannen ze hun spieren waardoor er een soort mega knuffel met trilling ontstaat. Die energie zorgt ervoor dat het nooit kouder van zo 10 graden wordt. Ze werken dus net als de rest van het jaar samen, en over daardoor collectief de winter.

Ik stel voor dat wij dat ook weer gaan doen, samen terug trekken en dan zijn we er weer met onze nieuwe voornemens in het nieuwe jaar,  20 maart.

 

Tot de volgende blog, groetjes Anna